Ewangelia według świętego Mateusza – treść i przesłanie

Ewangelia Mateusza w skrócie – o czym opowiada?

Ewangelia Mateusza ukazuje Jezusa Chrystusa jako obiecanego Mesjasza, potomka Abrahama i Dawida, oraz Emmanuela – „Boga z nami”. Ma 28 rozdziałów, pięć wielkich mów Jezusa i kończy się posłaniem uczniów do wszystkich narodów (Mt 28,18-20; Biblia Tysiąclecia, 2003). Sobór Watykański II nazywa Ewangelie głównym świadectwem życia i nauki Słowa Wcielonego (Dei Verbum, nr 18-19, 1965).

W katechezie parafialnej często zaczynam właśnie od tej prostej perspektywy: Mateusz nie przedstawia zbioru luźnych historii. Prowadzi czytelnika od rodowodu Jezusa, przez Jego nauczanie i znaki Królestwa Bożego, aż po krzyż, pusty grób i misję Kościoła.

Co wyróżnia Ewangelię według św. Mateusza?

Ewangelia według św. Mateusza wyróżnia się licznymi odniesieniami do Starego Testamentu, pięcioma wielkimi mowami Jezusa i mocnym obrazem ucznia, który słucha słowa, modli się oraz przebacza. Jezus nie odrzuca historii Izraela, lecz ukazuje jej wypełnienie w swojej osobie.

• Rodowód Jezusa w Mt 1 łączy Jezusa z Abrahamem i Dawidem, dlatego od pierwszych zdań wskazuje na biblijną historię obietnicy.
• Emmanuel w Mt 1,23 oznacza „Bóg z nami” i wyznacza motyw obecności Boga od narodzenia Jezusa aż po Mt 28,20.
• Pięć mów Jezusa porządkuje księgę, pomagając czytać ją jako szkołę życia ucznia i wspólnoty.
• Kazanie na Górze w Mt 5-7 zawiera błogosławieństwa, naukę o modlitwie, przebaczeniu oraz relacjach z drugim człowiekiem.
• Wielki nakaz misyjny w Mt 28,18-20 pokazuje, że dobra nowina ma być głoszona wszystkim narodom, nie tylko jednemu środowisku.

Jedno zdanie dobrze streszcza przesłanie tej księgi: Ewangelia Mateusza pokazuje, że Jezus Chrystus wypełnia Boże obietnice i uczy uczniów żyć Ewangelią w konkretnej wspólnocie.

Jak pięć mów Jezusa pomaga w lekturze?

Pięć mów pomaga czytać Mateusza etapami: Mt 5-7, 10, 13, 18 i 23-25 wyznaczają główne bloki nauczania Jezusa. Zamiast zatrzymać się na pojedynczym cytacie, można zobaczyć, jak nauka o Królestwie Bożym przechodzi w praktykę modlitwy, miłosierdzia i odpowiedzialności.

1. Mt 5-7 przedstawia Kazanie na Górze jako program codziennego życia ucznia.
2. Mt 10 opisuje posłanie Dwunastu i uczy, że głoszenie nie polega na szukaniu przewagi nad innymi.
3. Mt 13 zbiera przypowieści Jezusa o Królestwie Bożym, które rośnie często po cichu i wymaga cierpliwości.
4. Mt 18 dotyczy relacji we wspólnocie, przebaczenia oraz braterskiego upomnienia.
5. Mt 23-25 wzywa do czujności, uczciwości i konkretnej miłości wobec potrzebujących.

W rozmowach z młodzieżą widać, że Mateusz jest szczególnie pomocny przy pytaniach o moralność chrześcijańską. Nie daje tylko zakazów. Pokazuje serce, intencję i odpowiedzialność za drugiego człowieka.

Kim był św. Mateusz i dla kogo powstała Ewangelia?

Św. Mateusz Ewangelista to według tradycji celnik powołany przez Jezusa, wymieniony wśród Dwunastu Apostołów (Mt 9,9; 10,3). Współczesne badania dyskutują redakcję i środowisko powstania księgi, dlatego uczciwie oddzielamy tradycyjne autorstwo od pytań historycznoliterackich. Tekst wyraźnie zna język Pisma, zwyczaje biblijne i nadzieję Izraela.

Kim był św. Mateusz Apostoł?

Św. Mateusz Apostoł był celnikiem, którego Jezus powołał słowami „Pójdź za Mną” (Mt 9,9). Ewangelia nie buduje jego biografii, lecz podkreśla, że Chrystus zaprasza do nawrócenia ludzi mających realną przeszłość i nieraz trudną opinię wśród sąsiadów.

• Mateusz jako celnik pracował przy poborze ceł, a taki zawód budził w ówczesnym społeczeństwie podejrzenia i niechęć.
• Powołanie Mateusza rozpoczyna się od inicjatywy Jezusa, a nie od wcześniejszej doskonałości powołanego człowieka.
• Uczta w domu Mateusza w Mt 9,10-13 pokazuje Jezusa rozmawiającego z celnikami i grzesznikami.
• Miłosierdzie staje się kluczem tej sceny, ponieważ Jezus przywołuje słowa: „Miłosierdzia chcę, a nie ofiary”.

Z duszpasterskiej praktyki wynika prosty wniosek: historia Mateusza może otworzyć dobrą rozmowę z kimś, kto uważa, że po błędach nie ma już drogi powrotu.

Dla kogo napisana została Ewangelia Mateusza?

Ewangelia Mateusza była skierowana do wspólnoty głęboko zakorzenionej w Piśmie Izraela, a zarazem uczącej się żyć w wierze w Jezusa Chrystusa. Liczne cytaty nie są argumentem przeciw judaizmowi, lecz pokazują ciągłość Bożego działania od Abrahama przez Dawida aż po Jezusa.

• Cytaty ze Starego Testamentu pomagają odbiorcom rozpoznać, że wydarzenia życia Jezusa są czytane w świetle wcześniejszych obietnic.
• Język Królestwa Niebieskiego często zastępuje w Mateuszu określenie „Królestwo Boże”, zachowując szacunek dla świętości imienia Boga.
• Wspólnota uczniów potrzebowała wskazówek o modlitwie, pojednaniu, władzy służebnej i misji.
• Dialog z judaizmem I wieku wymaga ostrożnej lektury, bez przenoszenia dawnych sporów na współczesnych Żydów.

„Kościół zawsze otaczał czcią Boże Pisma, podobnie jak samo Ciało Pańskie.” — Sobór Watykański II, Dei Verbum, nr 21, 1965

Jak Mateusz ukazuje Jezusa jako Mesjasza i Emmanuela?

Jezus jako Mesjasz i Emmanuel jest centralnym obrazem Ewangelii Mateusza: rodowód prowadzi od Abrahama przez Dawida, a Mt 1,23 tłumaczy imię Emmanuel jako „Bóg z nami”. Mateusz opisuje Jezusa jako prawdziwego człowieka, Syna Dawida i nauczyciela, którego obecność trwa z uczniami aż do końca świata (Mt 28,20).

Dlaczego Mateusz zaczyna od rodowodu Jezusa?

Mateusz zaczyna od rodowodu Jezusa, ponieważ chce wskazać Jego miejsce w historii przymierza z Abrahamem i obietnicy danej Dawidowi. Trzy zestawy po czternaście pokoleń w Mt 1 są teologicznym sposobem uporządkowania dziejów, a nie współczesnym rejestrem administracyjnym.

• Abraham przypomina o obietnicy błogosławieństwa dla wszystkich narodów.
• Dawid wskazuje na królewską linię i oczekiwanie Mesjasza.
• Józef przyjmuje Maryję i nadaje Dziecku imię Jezus, działając w posłuszeństwie Bogu.
• Maryja zostaje przedstawiona jako Matka Jezusa, którego poczęcie Ewangelia wiąże z działaniem Ducha Świętego.
• Rodowód zawiera także postacie z trudną historią, co przypomina, że Bóg prowadzi zbawienie przez realne, nieidealne dzieje ludzi.

To ważne dla osobistej modlitwy: własna historia nie musi być czysta i prosta, aby stać się miejscem działania łaski.

Co znaczy Emmanuel w Mt 1,23?

Emmanuel to „Bóg z nami” – tytuł zastosowany do Jezusa w Mt 1,23, przywołujący proroctwo Iz 7,14. Mateusz rozwija ten motyw na końcu księgi, gdy Zmartwychwstały obiecuje uczniom: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni”.

• Chrzest Jezusa w Mt 3 ukazuje Syna, nad którym otwiera się niebo i zstępuje Duch Boży.
• Kuszenie na pustyni w Mt 4 pokazuje Jezusa wiernego Ojcu, a nie szukającego łatwej władzy.
• Powołanie uczniów w Mt 4,18-22 rozpoczyna wspólnotę osób uczących się iść za Jezusem.
• Uzdrowienia nie są pokazem siły, lecz znakiem bliskości Boga wobec cierpiących.

Od chrztu Jezusa można przejść do formacji sakramentalnej: Sakrament chrztu świętego przypomina, że chrześcijanin zostaje włączony w życie Chrystusa i Kościoła.

Co zawiera Kazanie na Górze i osiem błogosławieństw?

Kazanie na Górze to nauczanie Jezusa zapisane w Mt 5-7, charakteryzujące się błogosławieństwami, pogłębieniem przykazań i modlitwą „Ojcze nasz”. Nie obiecuje szybkiego sukcesu ani nie zachęca do biernej rezygnacji; wskazuje drogę ucznia, który wybiera prawdę, miłosierdzie i pokój (Biblia Tysiąclecia, 2003).

Jak rozumieć osiem błogosławieństw?

Osiem błogosławieństw z Mt 5,3-12 opisuje postawy prowadzące do szczęścia zakorzenionego w Bogu, nie do wygody za wszelką cenę. Każde z nich mówi o konkretnej relacji: do własnej słabości, do ludzi skrzywdzonych, do prawdy i do pokoju.

• Ubogi w duchu uznaje, że nie zbawia siebie sam i potrzebuje Boga.
• Płaczący nie lekceważy cierpienia własnego ani cudzego, lecz przynosi je przed Boga.
• Cichy rezygnuje z przemocy i odwetu, nie rezygnując z prawdy.
• Łaknący sprawiedliwości pragnie dobra dla siebie, rodziny, sąsiadów i najsłabszych.
• Miłosierny przebacza, pomaga i nie buduje własnej pozycji na cudzym upokorzeniu.
• Czysty sercem uczy się wewnętrznej uczciwości, bez podwójnego życia.
• Wprowadzający pokój podejmuje rozmowę i pojednanie, zamiast podsycać konflikt.
• Prześladowany dla sprawiedliwości pozostaje wierny dobru także wtedy, gdy ponosi koszt tej decyzji.

„Błogosławieństwa są w centrum przepowiadania Jezusa.” — Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1716, 1992

W parafii takie słowa sprawdzają się bardzo konkretnie. Przykład pierwszy: ktoś rezygnuje z ostrej odpowiedzi podczas rodzinnego sporu i wraca do rozmowy po ochłonięciu. Przykład drugi: sąsiedzi organizują pomoc dla chorej osoby, choć nie oczekują za to wdzięczności. To nie jest teoria. Tak wygląda miłosierdzie.

Gdzie znajduje się modlitwa Ojcze nasz?

Modlitwa „Ojcze nasz” znajduje się w Mt 6,9-13, w centrum Kazania na Górze. Jezus uczy jej w liczbie mnogiej: „Ojcze nasz”, dlatego modlitwa obejmuje także potrzeby wspólnoty, przebaczenie i odpowiedzialność za bliźnich.

1. „Ojcze nasz” uczy zwracać się do Boga z zaufaniem dziecka, ale nigdy w izolacji od innych.
2. „Święć się imię Twoje” przypomina, że życie chrześcijanina ma nie przynosić wstydu Bożemu imieniu.
3. „Przyjdź królestwo Twoje” jest prośbą o panowanie Boga w sercu, rodzinie i relacjach społecznych.
4. „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj” pozwala prosić zarówno o pokarm, jak i o wszystko, co konieczne do uczciwego życia.
5. „Odpuść nam nasze winy” łączy przyjęcie przebaczenia z gotowością przebaczania drugim.

Katechizm nazywa Modlitwę Pańską streszczeniem całej Ewangelii (KKK 2761, 1992). Jej tekst i kolejne wezwania można pogłębić na stronie Ojcze nasz – tekst i znaczenie.

Jak stosować Kazanie na Górze w zwykłym tygodniu?

Kazanie na Górze można stosować przez trzy proste kroki: przeczytać krótki fragment, nazwać jedną sytuację z własnego życia i wykonać jedno dobro możliwe tego samego dnia. Jezus mówi o praktyce: pojednaniu przed darem składanym Bogu, prawdomówności, jałmużnie bez rozgłosu i modlitwie bez udawania.

• Przed Mszą świętą można zdecydować, komu trzeba zadzwonić lub napisać po konflikcie.
• W pracy można zrezygnować z obmowy, nawet jeśli inni oczekują komentarza.
• W domu można poprosić o przebaczenie bez dodawania usprawiedliwień.
• Wobec potrzebujących można wybrać konkretną formę pomocy, na przykład zakup leków lub żywności po uzgodnieniu potrzeby.

Dlaczego Mateusz cytuje Stary Testament i opowiada przypowieści o Królestwie?

Mateusz cytuje Stary Testament, aby pokazać Jezusa jako wypełnienie Bożych obietnic, a przypowieści Jezusa objaśniają, jak działa Królestwo Boże. Nie chodzi o prosty schemat „dawne przeciw nowemu”, lecz o jedną historię zbawienia, którą chrześcijanie czytają w świetle Chrystusa.

Dlaczego cytaty biblijne są tak ważne?

Cytaty biblijne są ważne, ponieważ dla Mateusza słowa proroków, psalmów i Prawa tworzą kontekst życia Jezusa. Formuła „aby się wypełniło” wskazuje na Bożą wierność, a nie na mechaniczne dopasowywanie wydarzeń do pojedynczych zdań.

• Prorok Izajasz pojawia się przy tytule Emmanuel oraz w opisach misji Jezusa.
• Micheasz jest przywołany w opowieści o Betlejem i oczekiwanym władcy.
• Psalmy pomagają odczytać wołanie cierpienia, ufność i królewską godność Mesjasza.
• Mojżesz stanowi ważne tło dla obrazu Jezusa nauczającego na górze i prowadzącego lud.

Benedykt XVI przypominał, że osoba Jezusa jest kluczem do jedności Pisma, a nie dodatkiem do wcześniej zamkniętej historii (Jezus z Nazaretu, część I, 2007).

Czym są przypowieści Jezusa o Królestwie Bożym?

Przypowieści Jezusa o Królestwie Bożym to krótkie obrazy z codziennego życia, które zapraszają słuchacza do decyzji. W Mt 13 Królestwo przypomina między innymi ziarno, zaczyn i sieć – rzeczy małe lub zwyczajne, lecz niosące skutki większe, niż widać na początku.

• Siewca pokazuje, że to samo słowo może zostać przyjęte różnie, zależnie od gotowości serca.
• Pszenica i chwast uczy cierpliwości oraz ostrzega przed pochopnym osądzaniem ludzi.
• Ziarno gorczycy przypomina, że Boże dzieło może zacząć się od małego, wiernego kroku.
• Zaczyn obrazuje ciche przenikanie dobra do życia rodziny i wspólnoty.
• Skarb i perła mówią o wartości Królestwa, dla której człowiek zmienia swoje priorytety.

Co oznacza Kościół, Piotr i braterskie upomnienie w Mateuszu?

Kościół w Ewangelii Mateusza to wspólnota wierzących zgromadzona wokół Jezusa, a nie wyłącznie budynek. W Mt 16,13-20 św. Piotr Apostoł wyznaje wiarę w Jezusa, a katolicka tradycja odczytuje odpowiedź Chrystusa w związku z posługą Piotra i widzialną jednością Kościoła.

Co znaczy „Ty jesteś Piotr” w Mt 16,18?

„Ty jesteś Piotr” w Mt 16,18 oznacza odpowiedź Jezusa na wyznanie Szymona: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Katolicka lektura widzi w tym tekście ustanowienie szczególnej posługi Piotra, ale zawsze w kontekście wiary w Chrystusa, nie osobistej chwały apostoła.

• Cesarea Filipowa jest miejscem pytania Jezusa o to, za kogo uważają Go uczniowie.
• Wyznanie Piotra brzmi przed słowami o skale, dlatego nie wolno odrywać Mt 16,18 od Mt 16,16.
• Klucze Królestwa oznaczają odpowiedzialną posługę, a nie prywatne prawo do dominowania nad innymi.
• Kościół pozostaje własnością Chrystusa: „mój Kościół”, nie projekt jednej osoby ani grupy.

Katechizm omawia misję Piotra jako służbę jedności biskupów i wiernych (KKK 880-882, 1992).

Jak działa braterskie upomnienie z Mt 18?

Braterskie upomnienie z Mt 18 zaczyna się od rozmowy w cztery oczy, a nie od publicznego zawstydzenia człowieka. Jezus proponuje drogę stopniową: osobiste spotkanie, obecność świadków, a dopiero później zwrócenie się do wspólnoty.

1. Rozmowa osobista chroni godność osoby i daje szansę na wyjaśnienie nieporozumienia bez plotki.
2. Jeden lub dwóch świadków pomaga zachować uczciwość, gdy konflikt nie ustępuje.
3. Wspólnota Kościoła nie ma być trybunałem zemsty, lecz miejscem szukania nawrócenia i pojednania.
4. Przebaczenie rozwinięte dalej w Mt 18,21-35 nie wyklucza prawdy o krzywdzie, ale nie pozwala żyć odwetem.

Teksty trudne, zwłaszcza dotyczące sporów i odpowiedzialności we wspólnocie, najlepiej czytać z przypisami w Biblii Tysiąclecia oraz z komentarzem duszpasterza lub katechety.

Jak Mateusz opisuje mękę, zmartwychwstanie i Wielki nakaz misyjny?

Męka, zmartwychwstanie i Wielki nakaz misyjny w Mt 26-28 prowadzą od Ostatniej Wieczerzy w Jerozolimie do spotkania Zmartwychwstałego z uczniami w Galilei. Jezus nie kończy historii na cierpieniu: ogłasza, że otrzymał wszelką władzę, posyła uczniów i obiecuje swoją obecność przez wszystkie dni (Mt 28,18-20).

Jak Mateusz przedstawia mękę Jezusa?

Mateusz przedstawia mękę Jezusa jako drogę posłuszeństwa Ojcu i miłości, która nie odpowiada przemocą na przemoc. Ostatnia Wieczerza, modlitwa w Getsemani, proces, krzyż i śmierć tworzą opowieść o Chrystusie oddającym siebie za wielu.

• Ostatnia Wieczerza w Mt 26 łączy kielich z przymierzem i odpuszczeniem grzechów.
• Getsemani ukazuje prawdziwy lęk Jezusa oraz Jego ufne „nie moja wola”.
• Krzyż odsłania ciężar cierpienia, dlatego nie powinien być przedstawiany jako łatwa metafora sukcesu.
• Setnik po śmierci Jezusa wyznaje, że był On Synem Bożym, co otwiera perspektywę wiary także dla pogan.

Przeżywanie tych wydarzeń w liturgii pomaga strona Wielkanoc i Triduum Paschalne, szczególnie w dniach od Wieczerzy Pańskiej do Wigilii Paschalnej.

Co oznacza „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”?

„Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” oznacza polecenie Jezusa, aby uczynić uczniami ludzi ze wszystkich ludów, chrzcić ich i uczyć zachowywać Jego przykazania (Mt 28,19-20). Misja nie jest presją ani kampanią wizerunkową; wyrasta z wiary, chrztu, świadectwa życia i cierpliwego nauczania.

• „Idźcie” wzywa uczniów do wyjścia poza własne przyzwyczajenia i zamknięte grono.
• „Czyńcie uczniami” oznacza dłuższą drogę formacji, a nie jednorazowe przekazanie informacji.
• Chrzest w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego wskazuje na trynitarną podstawę życia chrześcijańskiego.
• „Uczcie zachowywać” łączy wiarę z praktyką przykazania miłości.
• Obietnica obecności Jezusa kończy Ewangelię tym samym motywem, który pojawił się przy Emmanuelu.

Jak czytać Ewangelię Mateusza przez 28 dni?

Ewangelię Mateusza można przeczytać przez 28 dni, wybierając jeden rozdział dziennie i poświęcając na lekturę około 10-15 minut. Taki rytm odpowiada liczbie rozdziałów, nie wymaga specjalistycznego przygotowania i pozwala połączyć słowo Boże z niedzielną liturgią oraz życiem Parafii Kicin.

Jak zacząć lekturę Ewangelii Mateusza?

Lekturę zacznij od Mt 1 pierwszego dnia, czytaj spokojnie jeden rozdział i zapisz jedno zdanie, które poruszyło sumienie lub dało nadzieję. Nie próbuj od razu wyjaśnić każdej trudności; przy niejasnym fragmencie zaznacz go i wróć z przypisami albo komentarzem.

1. Dzień 1 przeczytaj Mt 1 i zwróć uwagę na Abrahama, Dawida, Józefa oraz tytuł Emmanuel.
2. Dni 2-4 obejmij Mt 2-4, zapisując, jak Jezus rozpoczyna publiczną działalność.
3. Dni 5-7 przeczytaj Mt 5-7 i codziennie wybierz jedno wezwanie z Kazania na Górze.
4. Dni 8-13 czytaj Mt 8-13, obserwując uzdrowienia, powołanie i przypowieści Jezusa.
5. Dni 14-18 przejdź przez Mt 14-18, szczególnie przez wyznanie św. Piotra i naukę o przebaczeniu.
6. Dni 19-25 czytaj Mt 19-25, pytając, jak odpowiedzialnie używasz czasu, talentów i dóbr.
7. Dni 26-28 przeczytaj Mt 26-28 i zatrzymaj się przy męce, pustym grobie oraz posłaniu uczniów.

Jak połączyć lekturę z modlitwą i życiem parafii?

Połącz lekturę z modlitwą w trzech krokach: podziękuj za jedno słowo, poproś o światło w konkretnej sprawie i wybierz jeden czyn. W grupach biblijnych dobrze działa zeszyt z dwoma rubrykami: „wezwanie” i „moja modlitwa”, bez potrzeby tworzenia długich notatek.

• W niedzielę zestaw przeczytany rozdział z aktualną liturgią słowa, aby usłyszeć wspólny temat.
• Po Mt 5 wykonaj jeden gest pojednania lub pomocy, który da się sprawdzić w praktyce.
• Po Mt 6 odmów powoli „Ojcze nasz”, zatrzymując się na jednym wezwaniu.
• Po Mt 18 pomyśl o relacji wymagającej uczciwej rozmowy, nie publicznego komentarza.
• Po Mt 28 zapytaj, komu możesz dać spokojne świadectwo wiary przez obecność i życzliwość.

Do dalszej formacji przydadzą się materiały Katechizm i formacja wiary oraz aktualności Parafii Kicin. Harmonogram Mszy, katechez i nabożeństw należy sprawdzić bezpośrednio przed udziałem na stronie parafii.

Najczęściej zadawane pytania

O czym opowiada Ewangelia św. Mateusza?

Ewangelia Mateusza ukazuje Jezusa jako obiecanego Mesjasza, Emmanuela – Boga z nami – oraz nauczyciela Królestwa Bożego. Jej ważne części to Kazanie na Górze, przypowieści Jezusa, męka, zmartwychwstanie i posłanie uczniów.

Kim był św. Mateusz?

Tradycja Kościoła łączy św. Mateusza z celnikiem powołanym przez Jezusa w Mt 9,9 oraz z gronem Dwunastu Apostołów. Badania nad redakcją księgi omawiają także środowisko pierwszych chrześcijan, dlatego autorstwo trzeba przedstawiać z rozróżnieniem między tradycją a dyskusją naukową.

Co oznaczają osiem błogosławieństw?

Osiem błogosławieństw z Mt 5,3-12 opisuje drogę ucznia Jezusa: ubóstwo ducha, miłosierdzie, czystość serca, pokój i wierność w trudnościach. Nie są prostą obietnicą łatwego życia, lecz zaproszeniem do uczestnictwa w szczęściu Boga.

Gdzie znajduje się modlitwa Ojcze nasz?

Pełny tekst modlitwy „Ojcze nasz” znajduje się w Mt 6,9-13, w Kazaniu na Górze. Katechizm Kościoła Katolickiego omawia ją szczegółowo w numerach 2759-2865.

Co znaczy „Ty jesteś Piotr”?

W Mt 16,18 Jezus zwraca się do Szymona Piotra po jego wyznaniu wiary w Chrystusa jako Mesjasza i Syna Boga żywego. Katolicka tradycja odczytuje ten tekst w związku z posługą Piotra oraz jednością Kościoła.

Ile rozdziałów ma Ewangelia Mateusza?

Ewangelia według św. Mateusza ma 28 rozdziałów. Czytanie jednego rozdziału dziennie pozwala przejść całą księgę w cztery tygodnie, z czasem na modlitwę i notatkę.

Źródła i literatura

Poniższe pozycje pozwalają sprawdzić cytowane fragmenty i pogłębić lekturę. Przy pracy z trudniejszymi tekstami biblijnymi warto korzystać z wydania z przypisami.

Teksty biblijne i dokumenty Kościoła

1. Biblia Tysiąclecia, Ewangelia według św. Mateusza, wydanie V, 2003.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 541-560, 1965-1986, 2759-2865, 1992.
3. Sobór Watykański II, Dei Verbum, nr 18-19, 1965.
4. Benedykt XVI, Jezus z Nazaretu, część I, 2007.

Jak korzystać ze źródeł podczas lektury?

Najpierw przeczytaj sam fragment Mt, następnie sprawdź przypisy biblijne, a dopiero potem sięgnij po Katechizm lub komentarz. Taka kolejność pozwala usłyszeć tekst Ewangelii, zamiast zastąpić go samymi opracowaniami.

• Biblia Tysiąclecia daje tekst liturgiczny i przypisy pomocne przy odsyłaczach do Starego Testamentu.
• Katechizm Kościoła Katolickiego porządkuje katolickie rozumienie Królestwa, modlitwy i życia moralnego.
• Dei Verbum wyjaśnia miejsce Pisma Świętego w wierze i życiu Kościoła.
• Komentarz biblijny może pomóc przy tekstach historycznie lub językowo trudnych, ale nie zastępuje samej modlitewnej lektury.

Grzegorz Wójcik

Redaktor portalu, katecheta z pasją do wyjaśniania wiary w zrozumiały sposób. Pisze w oparciu o Pismo Święte, Katechizm i nauczanie Kościoła katolickiego.