Ewangelia na wczoraj – archiwum czytań liturgicznych

Jak znaleźć Ewangelię z wczoraj?

Ewangelia na wczoraj to przypisany do konkretnej daty tekst Ewangelii używany w liturgii rzymskokatolickiej, oznaczony siglum biblijnym, rangą dnia i przekładem. W archiwum Parafii Kicin wpis powinien łączyć datę kalendarzową z kalendarzem liturgicznym, ponieważ Konferencja Episkopatu Polski, lekcjonarz i Mszał Rzymski porządkują czytania według dnia celebracji, a nie według przypadkowo znalezionego fragmentu Biblii.

Najprostsza droga prowadzi przez wybór daty w archiwum czytań. Szukając w poniedziałek, wybierz niedzielę z poprzedniego dnia; szukając po północy, sprawdź najpierw, czy strona nie ustawiła już nowej daty. To drobny szczegół, który często wyjaśnia pozorną różnicę między dwoma serwisami.

Jak wybrać właściwą datę?

Najpierw wybierz pełną datę kalendarzową, a potem sprawdź nazwę dnia liturgicznego i siglum Ewangelii. Nie wystarczy wpisać „wczoraj”, gdy korzystasz z archiwum po zmianie dnia albo podczas uroczystości przypadającej w tygodniu.

1. Wybierz dzień, miesiąc i rok, ponieważ wpis z 15 sierpnia 2025 r. nie musi mieć tych samych czytań co zwykły dzień sierpnia.
2. Sprawdź nazwę celebracji, na przykład niedzielę, uroczystość, święto albo dzień powszedni okresu liturgicznego.
3. Odczytaj siglum, takie jak „Łk 1,39-56”, które wskazuje Ewangelię według św. Łukasza, rozdział 1 i wersety 39-56.
4. Zweryfikuj użyty przekład, na przykład Biblię Tysiąclecia, zanim skopiujesz cytat do notatki lub publikacji.
5. Zachowaj trwały adres wpisu, aby po kilku tygodniach wrócić dokładnie do tego samego czytania mszalnego.

Z mojej praktyki redakcyjnej wynika, że przy archiwach najwięcej pomyłek bierze się nie z treści perykopy, lecz z niepełnej daty. W notatce warto zapisać „niedziela, 10 sierpnia 2026 r.” zamiast samego „wczoraj”.

Gdzie sprawdzić czytania z konkretnej daty?

Najpewniejszy zapis zawiera datę, rangę liturgiczną, siglum i informację o przekładzie w jednym wpisie archiwum. Bieżąca strona z czytaniami pomaga przeżyć dzień, natomiast archiwum pozwala wrócić do konkretnej celebracji po liturgii.

• Ewangelia na dziś prowadzi do bieżących czytań i pomaga sprawdzić, czy otwierasz właściwy dzień.
• Ewangelia na jutro ułatwia przygotowanie się do następnej Mszy Świętej bez mylenia dat.
• Ewangelia na każdy dzień porządkuje codzienną lekturę według kolejnych dat roku liturgicznego.
• Ewangelia na niedzielę pozwala szybko odnaleźć perykopę, do której odnosiła się niedzielna homilia.
• Archiwum czytań powinno zachować datę ostatniej aktualizacji, aby redakcja mogła odtworzyć historię korekty.

Jednoznaczna zasada brzmi: archiwalna Ewangelia jest wiarygodna wtedy, gdy tekst da się połączyć z datą, siglum i kalendarzem liturgicznym, a nie tylko z tytułem wpisu.

Data kalendarzowa i liturgiczna – dlaczego mogą się różnić?

Data kalendarzowa i data liturgiczna oznaczają dwa powiązane porządki: pierwszy wskazuje dzień miesiąca, a drugi określa celebrację Kościoła. W niedzielę, uroczystość lub święto czytania mszalne mogą zastąpić zestaw przewidziany dla dnia powszedniego, dlatego archiwum Ewangelii musi pokazywać oba oznaczenia i odwoływać się do kalendarza Konferencji Episkopatu Polski.

Czym różni się data liturgiczna od daty w kalendarzu?

Data liturgiczna opisuje, co Kościół celebruje danego dnia, natomiast data kalendarzowa wskazuje wyłącznie dzień i miesiąc. Dwie osoby mogą czytać tę samą Ewangelię 1 listopada, ale jej przypisanie wynika z uroczystości Wszystkich Świętych, a nie z typowego schematu dnia powszedniego.

Nie każda rozbieżność między archiwami jest błędem. Najpierw trzeba sprawdzić rangę celebracji, a dopiero później zgłaszać korektę.

Kiedy uroczystość zastępuje czytania dnia powszedniego?

Uroczystość ma pierwszeństwo przed zwykłym dniem powszednim, dlatego w archiwum może pojawić się inna Ewangelia niż w popularnym schemacie tygodniowym. Szczegółowe rozstrzygnięcie należy zawsze sprawdzić w zatwierdzonym kalendarzu i rubrykach liturgicznych.

• Uroczystość Narodzenia Pańskiego posiada własne teksty liturgii słowa, niezależne od zwykłego cyklu dnia powszedniego.
• Niedziela jest zasadniczym dniem zgromadzenia eucharystycznego i zwykle ma własny zestaw czytań.
• Święto Apostoła lub Ewangelisty może wskazywać czytania własne przypisane do tej celebracji.
• Wspomnienie obowiązkowe może wpływać na formularz liturgiczny zgodnie z rubrykami, lecz nie należy tego rozstrzygać „na pamięć”.
• Obchód własny diecezji lub parafii wymaga potwierdzenia w właściwym kalendarzu, a nie domysłu na podstawie nazwy miejscowości.

„Liturgia słowa jest integralną częścią Mszy Świętej: Bóg mówi do swego ludu, a lud odpowiada wiarą i modlitwą.” – parafraza na podstawie Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego, nr 29-31, 2002

Ta zasada przypomina, że czytania nie są tylko bazą cytatów. Jezus Chrystus jest głoszony w zgromadzeniu przez słowo Pisma, odpowiedź psalmu, homilię i modlitwę wiernych.

Archiwum Ewangelii – tekst, siglum i komentarz

Archiwum Ewangelii to uporządkowany zbiór czytań liturgicznych, charakteryzujący się datą, siglum biblijnym, użytym przekładem i opisem celebracji. Dla Parafii Kicin bezpieczny wpis nie udaje ważniejszego źródła niż lekcjonarz; pokazuje natomiast, jak sprawdzić tekst w relacji do Biblii Tysiąclecia i kalendarza liturgicznego.

Co oznacza siglum biblijne?

Siglum biblijne to skrócony adres fragmentu Pisma Świętego, na przykład „J 15,9-17”, czyli Ewangelia według św. Jana, rozdział 15, wersety od 9 do 17. Taki zapis pozwala odnaleźć perykopę niezależnie od strony, urządzenia i układu akapitów.

• Skrót „Mt” oznacza Ewangelię według św. Mateusza, a po nim podaje się rozdział i zakres wersetów.
• Skrót „Mk” wskazuje Ewangelię według św. Marka, co odróżnia go od podobnie brzmiącego tytułu wpisu.
• Skrót „Łk” odnosi się do Ewangelii według św. Łukasza, w której przecinek rozdziela rozdział od wersetu.
• Skrót „J” oznacza Ewangelię według św. Jana i wymaga dopisania rozdziału oraz wersetów.
• Łącznik w zapisie „1-12” określa zakres wersetów, a średnik może rozdzielać dwa fragmenty tego samego czytania.

Siglum chroni sens tekstu. Zamiast pisać „Jezus mówił o miłości”, można wskazać dokładnie „J 15,9-17” i wrócić do całej perykopy, nie tylko do jednego zdania wyrwanego z kontekstu.

Jak rozpoznać poprawny tekst i przekład?

Poprawny wpis wskazuje przekład oraz zachowuje pełne siglum, a skróty tekstu wyraźnie oznacza. Jeśli parafia używa cytatu z Biblii Tysiąclecia, nie powinna mieszać go po cichu z brzmieniem innego przekładu ani przerabiać słów dla łatwiejszego odbioru.

1. Porównaj tytuł i siglum archiwum z lekcjonarzem albo wiarygodnym kalendarzem liturgicznym.
2. Sprawdź nazwę przekładu, gdy tekst ma trafić do gazetki parafialnej, homilii lub materiału katechetycznego.
3. Zaznacz pominięcie wyraźnym wielokropkiem w nawiasie kwadratowym, jeżeli cytujesz jedynie fragment perykopy.
4. Nie zmieniaj słów Pisma Świętego, aby dopasować je do prywatnej tezy lub emocjonalnego komentarza.
5. Dodaj datę weryfikacji wpisu, zwłaszcza po korekcie siglum, rangi dnia albo linku.

Jak korzystać z komentarza przypisanego do daty?

Komentarz do czytania powinien prowadzić do tekstu Ewangelii, a nie zastępować go własną opinią autora. Dobra notatka do perykopy wskazuje jedno słowo, pytanie lub gest Jezusa Chrystusa, po czym zaprasza czytelnika do spokojnej odpowiedzi.

• Komentarz może wyjaśnić trudne słowo, lecz powinien odróżniać objaśnienie od cytatu biblijnego.
• Homilia może nawiązać do sytuacji Parafii Kicin, ale sama nie staje się tekstem liturgicznym.
• Krótka modlitwa po czytaniu pomaga połączyć słowo z osobistą odpowiedzią, bez narzucania jedynej interpretacji.
• Notatka redakcyjna powinna wskazać autora i datę aktualizacji, gdy poprawiono błąd w opisie.
• Link do pełnego tekstu lub źródła pomaga czytelnikowi samodzielnie sprawdzić kontekst perykopy.

„Kościół zawsze otaczał czcią Boże Pisma, podobnie jak samo Ciało Pańskie.” – Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 103, 1992

Dlaczego czytania z wczoraj mogą być pomocne?

Czytania z wczoraj pomagają wrócić do słowa usłyszanego na Eucharystii i przełożyć je na jedno konkretne działanie w kolejnym dniu. Katechizm Kościoła Katolickiego w nr 131-133 wskazuje Pismo Święte jako pokarm dla życia Kościoła; archiwum nie zastępuje liturgii, ale ułatwia jej dalsze przeżywanie w domu.

Jak wrócić do jednego zdania z homilii?

Wróć do jednego zdania, przeczytaj ponownie całą perykopę i zapisz w 3-5 zdaniach, co szczególnie poruszyło twoje sumienie. Nie próbuj od razu stworzyć rozbudowanego komentarza. Jedna uczciwa obserwacja wystarczy.

1. Otwórz archiwum Ewangelii z datą niedzieli lub dnia, w którym uczestniczyłeś we Mszy Świętej.
2. Przeczytaj tekst powoli dwa razy, a za drugim razem zaznacz jedno słowo lub zdanie.
3. Przypomnij sobie zdanie z homilii, które zostało z tobą po wyjściu z kościoła.
4. Zapisz konkretną sytuację z domu, pracy lub szkoły, do której odnosi się usłyszane słowo.
5. Wybierz jedno małe działanie na najbliższe 24 godziny, na przykład pojednanie, telefon albo chwilę modlitwy.

Przykład: po Ewangelii o przebaczeniu nie zapisuj ogólnego „mam być lepszy”. Zapisz: „Dzisiaj do godziny 19 zadzwonię do brata, z którym od tygodnia nie rozmawiam”. Taka notatka ma ciężar życia.

Jakie pytanie zadać sobie po wczorajszej Ewangelii?

Zapytaj: „Które słowo Jezusa Chrystusa było dla mnie niewygodne i co konkretnie mogę z nim zrobić dziś?” To pytanie nie służy osądzaniu siebie ani innych; pomaga nazwać jedną decyzję zamiast ukryć się za pobożnym ogólnikiem.

• Po przypowieści o miłosierdziu zapytaj, komu odmawiasz czasu lub życzliwego słowa.
• Po wezwaniu do modlitwy sprawdź, czy znajdziesz 10 spokojnych minut bez telefonu.
• Po czytaniu o prawdzie zastanów się, czy w rozmowie nie unikasz uczciwego przeproszenia.
• Po Ewangelii o ubogich wybierz jeden konkretny gest pomocy, który nie będzie pokazem dla innych.
• Po słowach o uczniach Jezusa zapytaj, czy twoje decyzje są spójne z tym, co wyznajesz w niedzielę.

Wczorajsze czytanie ma sens wtedy, gdy prowadzi od zapamiętanego zdania do prawdziwego gestu miłości, a nie tylko do kolejnego udostępnienia w internecie.

Niedziele, uroczystości i wspomnienia własne – co zmienia archiwum?

Niedziele, uroczystości i obchody własne mogą zmieniać przypisane czytania, ponieważ kalendarz liturgiczny rozróżnia rangę celebracji oraz jej miejsce w roku liturgicznym. Archiwum Parafii Kicin powinno więc podawać nazwę dnia bez przypisywania lokalnego święta, dopóki nie potwierdzi go właściwa diecezja lub Konferencja Episkopatu Polski.

Czy lokalne święto zmienia czytania?

To zależy od rangi i zatwierdzenia obchodu własnego; lokalne święto nie powinno być automatycznie traktowane jako błąd w archiwum. Przed publikacją redakcja musi sprawdzić właściwy kalendarz diecezjalny, rubryki oraz teksty przewidziane dla danej celebracji.

• Patron parafii może mieć obchód własny, ale jego formularz wymaga potwierdzenia w dokumentach liturgicznych.
• Rocznica poświęcenia kościoła może wpływać na celebrację, jeśli przewidują to normy dla danego miejsca.
• Uroczystość ogólnokościelna ma pierwszeństwo zgodnie z tabelą dni liturgicznych i rubrykami.
• Wspomnienie świętego nie oznacza automatycznie zmiany wszystkich czytań mszalnych.
• Niepewny wpis należy oznaczyć do weryfikacji, a nie poprawiać na podstawie komentarzy w mediach społecznościowych.

Jak odróżnić błąd od obchodu własnego?

Najpierw porównaj datę, rangę celebracji i siglum z wiarygodnym kalendarzem, a następnie zapytaj redakcję o źródło wpisu. Dopiero po tej kontroli można uznać, że archiwum wymaga korekty.

1. Sprawdź, czy porównujesz dokładnie ten sam rok, ponieważ kalendarz ruchomy wpływa na część celebracji.
2. Odczytaj pełną nazwę dnia, a nie tylko skrócony tytuł „Ewangelia na wczoraj”.
3. Porównaj siglum oraz przekład, bo różnica może dotyczyć prezentacji tekstu, nie doboru perykopy.
4. Zweryfikuj kalendarz liturgiczny KEP lub właściwy kalendarz diecezjalny przed zgłoszeniem problemu.
5. Prześlij redakcji datę, link i opis rozbieżności, aby można było odtworzyć sprawę bez domysłów.

Jak cytować Ewangelię z archiwum?

Cytowanie Ewangelii z archiwum wymaga podania księgi, rozdziału, wersetów oraz użytego przekładu, a przy materiale internetowym także daty i adresu wpisu. Takie oznaczenie szanuje tekst Pisma Świętego, ułatwia sprawdzenie kontekstu w Biblii Tysiąclecia i nie myli komentarza redakcyjnego z samą Ewangelią.

Jak zapisać cytat biblijny poprawnie?

Zapisz najpierw siglum, potem cytowany fragment w cudzysłowie, a na końcu nazwę przekładu, jeśli jest potrzebna odbiorcy. Przykładowa forma brzmi: „Trwajcie w miłości mojej” (J 15,9, Biblia Tysiąclecia).

• Siglum „Mt 5,3-12” prowadzi do całego fragmentu o błogosławieństwach, a nie tylko do jednego zdania.
• Cytat krótszy niż pełna perykopa powinien zachować sens i nie może zmieniać przesłania przez wyrwanie z kontekstu.
• Wielokropek oznaczający skrót trzeba zaznaczyć uczciwie, aby czytelnik widział, że fragment pominięto.
• Nazwa przekładu jest szczególnie potrzebna w materiałach drukowanych, katechezie i publikacjach parafialnych.
• Link do archiwum może prowadzić czytelnika do daty celebracji, lecz nie zastępuje samego siglum.

Czy można cytować archiwalne czytania w homilii lub notatce?

Tak, można cytować archiwalne czytania, jeśli podasz siglum, zachowasz sens tekstu i oznaczysz przekład. Homilia powinna wypływać z liturgii słowa, ale tekst archiwum jest pomocą redakcyjną, nie nowym źródłem objawienia.

1. Podaj odnośnik biblijny przed cytatem albo bezpośrednio po nim.
2. Sprawdź, czy cytowany fragment należy do perykopy z właściwej daty liturgicznej.
3. Oddziel własny komentarz od słów Pisma Świętego prostym zdaniem wprowadzającym.
4. Nie przypisuj Jezusowi Chrystusowi zdań, które pochodzą z homilii, modlitwy lub komentarza autora.
5. Zachowaj adres archiwum i datę dostępu, gdy cytat wykorzystujesz w publikacji internetowej.

Jak zgłaszać korekty błędów w archiwum?

Korektę błędu w archiwum najlepiej zgłosić wraz z pełną datą, linkiem, siglum widocznym we wpisie i źródłem porównawczym. Redakcja Parafii Kicin powinna sprawdzić zgłoszenie w odniesieniu do lekcjonarza, Mszału Rzymskiego i aktualnego kalendarza liturgicznego, zamiast zmieniać tekst na podstawie samego przypuszczenia.

Jakie informacje przesłać redakcji?

Prześlij co najmniej cztery elementy: datę, adres wpisu, opis różnicy i źródło, z którym porównujesz archiwum. Taki komplet pozwala sprawdzić problem bez wielokrotnej korespondencji.

• Pełna data, na przykład „16 sierpnia 2026 r.”, wskazuje właściwy wpis i właściwy rok liturgiczny.
• Adres strony lub trwały link umożliwia redakcji zobaczenie dokładnie tej wersji, którą czytał zgłaszający.
• Widoczne siglum pokazuje, czy problem dotyczy Ewangelii, opisu dnia albo samego tekstu.
• Nazwa źródła porównawczego, na przykład kalendarz KEP, pozwala ocenić rangę zgłoszenia.
• Krótki opis, na przykład „we wpisie jest dzień powszedni zamiast uroczystości”, przyspiesza weryfikację.

Kiedy archiwum powinno zostać zaktualizowane?

Daty, sigla, rangi liturgiczne i linki warto sprawdzać co najmniej raz na kwartał, a oczywisty błąd poprawić po potwierdzeniu źródła. Wpis po korekcie powinien zawierać datę aktualizacji, aby czytelnik wiedział, że redakcja nie ukrywa historii zmiany.

1. Redakcja porównuje zgłoszenie z właściwym kalendarzem liturgicznym i lekcjonarzem.
2. Redakcja sprawdza, czy rozbieżność nie wynika z uroczystości lub obchodu własnego.
3. Redakcja poprawia datę, siglum, opis albo link tylko po potwierdzeniu źródła.
4. Redakcja zapisuje datę weryfikacji oraz krótko opisuje charakter korekty.
5. Redakcja okresowo kontroluje niedziałające odsyłacze, aby archiwum pozostało użyteczne po latach.

Jak przejść od Ewangelii na wczoraj do czytań na dziś i jutro?

Przejście od Ewangelii na wczoraj do czytań na dziś i jutro tworzy prosty rytm modlitwy: wróć do usłyszanego słowa, przeczytaj bieżącą perykopę i przygotuj się na kolejną liturgię. Ten rytm porządkuje osobistą lekturę według roku liturgicznego, a nie według przypadkowo otwieranych fragmentów.

Jak ułożyć trzydniowy rytm słowa?

Ułóż rytm w trzech krokach: wczoraj – wdzięczność, dziś – uważne słuchanie, jutro – przygotowanie. Na każdy etap wystarczy 5-10 minut, Biblia i krótka notatka.

• Wczorajszą Ewangelię przeczytaj ponownie, aby zauważyć zdanie, które umknęło podczas liturgii.
• Dzisiejsze czytania otwórz rano lub przed Mszą Świętą, aby słuchać ich później bardziej świadomie.
• Jutrzejszą Ewangelię przeczytaj wieczorem bez presji tworzenia komentarza lub „idealnej” refleksji.
• Jedno zdanie z każdego dnia zapisz z datą, co po miesiącu stworzy osobisty ślad drogi wiary.
• Raz w tygodniu wróć do niedzielnej perykopy i porównaj ją z własną praktyką, nie z cudzymi deklaracjami.

Czy archiwum zastępuje udział we Mszy Świętej?

Nie, archiwum pomaga wrócić do liturgii słowa, ale nie zastępuje Eucharystii ani wspólnoty zgromadzonej na modlitwie. Czytanie w domu może przygotować serce, wyjaśnić siglum i wesprzeć rozmowę z bliskimi, lecz nie jest prywatnym odpowiednikiem całej celebracji.

• Msza Święta łączy liturgię słowa z liturgią eucharystyczną, czego nie da się sprowadzić do samego tekstu online.
• Homilia pomaga odnieść słowo do życia wspólnoty, choć archiwum może zachować jedynie krótką notatkę.
• Psalm responsoryjny i modlitwa wiernych budują odpowiedź zgromadzenia, a nie tylko indywidualną lekturę.
• Rozmowa z duszpasterzem jest właściwą drogą, gdy czytanie rodzi poważne pytania duchowe lub osobiste.
• Archiwum może być dobrym początkiem modlitwy w chorobie, podróży albo po nieobecności na liturgii.

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę zobaczyć Ewangelię z wczoraj?

Tak, wybierz w archiwum konkretną datę i sprawdź nazwę dnia liturgicznego oraz siglum. Wiarygodny wpis powinien pokazywać również użyty przekład i datę aktualizacji. Nie zakładaj, że wczoraj był zwykłym dniem powszednim.

Dlaczego wczorajsza Ewangelia nie zgadza się z inną stroną?

Różnica może wynikać z błędnej daty, zmiany dnia po północy, uroczystości albo obchodu własnego. Porównaj pełną datę, rangę celebracji i siglum, a potem sprawdź kalendarz liturgiczny. Nie każda rozbieżność oznacza pomyłkę.

Czy archiwalne czytania można cytować?

Tak, podaj księgę, rozdział, wersety i użyty przekład, na przykład „J 15,9-17, Biblia Tysiąclecia”. Jeśli cytujesz tylko część, oznacz skrót uczciwie i nie zmieniaj sensu perykopy. Link do archiwum może uzupełniać przypis, ale nie zastępuje siglum.

Jak długo przechowywać archiwum czytań liturgicznych?

Archiwum może pozostać trwałe, jeśli każdy wpis ma datę, źródło, siglum i możliwość korekty. Daty, rangi liturgiczne oraz linki dobrze jest sprawdzać co najmniej raz na kwartał. Przy zmianie należy dopisać datę aktualizacji.

Czy mogę wrócić do niedzielnej homilii?

Tak, ponownie przeczytaj niedzielną perykopę i zapisz jedno zdanie z homilii, które szczególnie zapadło ci w pamięć. Następnie nazwij jedną sytuację, w której możesz zastosować usłyszane słowo. Archiwum pomaga wrócić do tekstu, lecz nie zastępuje rozmowy z duszpasterzem, gdy jej potrzebujesz.

Czy lokalne święto może zmienić czytania mszalne?

Tak, ale zależy to od rangi i zatwierdzenia danego obchodu własnego. Nie należy wskazywać konkretnego święta lokalnego bez sprawdzenia kalendarza diecezjalnego lub odpowiednich rubryk. Najpierw weryfikuj źródło, potem zgłaszaj korektę.

Źródła i literatura

Poniższe źródła pomagają sprawdzać teksty, zasady liturgii słowa oraz daty celebracji. W przypadku lokalnych obchodów pierwszeństwo ma właściwy kalendarz diecezjalny i aktualne komunikaty kościelne.

Jak korzystać ze źródeł liturgicznych?

Źródła trzeba czytać razem z datą i kontekstem celebracji, ponieważ sam fragment Biblii nie rozstrzyga jeszcze, jakie czytania przypadały w danym dniu.

1. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1992, zwłaszcza nr 101-141 o Piśmie Świętym w życiu Kościoła.
2. Konferencja Episkopatu Polski, kalendarz liturgiczny i komunikaty – daty oraz rangi należy sprawdzać w aktualnym wydaniu.
3. Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 2002, nr 29-31, o liturgii słowa w celebracji Eucharystii.
4. Mszał Rzymski i lekcjonarz mszalny, jako normatywne punkty odniesienia dla formularzy oraz czytań liturgicznych.
5. Biblia Tysiąclecia, jako wskazany przekład tekstu biblijnego, gdy archiwum tak oznacza cytowaną perykopę.

Kiedy sprawdzono informacje w archiwum?

Daty, sigla, rangi liturgiczne i odsyłacze powinny być ponownie weryfikowane co kwartał, a po każdej potwierdzonej korekcie wpisu. Informacje o bieżącym kalendarzu wymagają sprawdzenia w aktualnym źródle kościelnym przed publikacją.

• Kalendarz liturgiczny wymaga kontroli dla właściwego roku i miejsca celebracji.
• Sigla biblijne wymagają porównania z lekcjonarzem lub zatwierdzonym wykazem czytań.
• Linki zewnętrzne wymagają okresowej kontroli działania oraz aktualności celu.
• Wpisy po korekcie powinny zachować datę ostatniej weryfikacji redakcyjnej.

Grzegorz Wójcik

Redaktor portalu, katecheta z pasją do wyjaśniania wiary w zrozumiały sposób. Pisze w oparciu o Pismo Święte, Katechizm i nauczanie Kościoła katolickiego.