
- Adwent – co oznacza w Kościele katolickim?
- Ile trwa Adwent i kiedy się rozpoczyna?
- Symbole Adwentu – co oznaczają wieniec, świece, lampion i fiolet?
- Roraty – jak pomagają przygotować się do Bożego Narodzenia?
- Jak przeżyć Adwent duchowo w domu?
- Adwent w Kicinie – gdzie sprawdzić roraty, rekolekcje i spowiedź?
- Najczęściej zadawane pytania
- Źródła i literatura
Adwent – co oznacza w Kościele katolickim?
Adwent to pierwszy okres roku liturgicznego, obejmujący cztery niedziele i prowadzący wiernych do spotkania z Jezusem Chrystusem. Kościół widzi w nim równocześnie przygotowanie do Narodzenia Pańskiego oraz czuwanie na ostateczne przyjście Chrystusa w chwale (źródło: Paweł VI, Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, 1969, nr 39).
Łacińskie adventus oznacza „przyjście”. Nie chodzi więc tylko o odliczanie dni do Wigilii, zakupy czy dekoracje. W liturgii jest to czas nadziei: Bóg przychodzi do człowieka w historii narodzenia Jezusa, w słowie i sakramentach, a chrześcijanin uczy się także oczekiwać Jego powrotu.
„Okres Adwentu ma podwójny charakter: jest okresem przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego oraz okresem, w którym przez to wspomnienie kieruje się dusze ku oczekiwaniu drugiego przyjścia Chrystusa.” — Paweł VI, Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, 1969, nr 39
Czym jest Adwent jako początek roku liturgicznego?
Adwent rozpoczyna rok liturgiczny, ponieważ Kościół zaczyna jego przeżywanie od obietnicy i oczekiwania na Zbawiciela. Kolejność ta ma sens: zanim wspólnota będzie świętować narodzenie Jezusa Chrystusa, najpierw uczy się rozpoznawać własne pragnienie Boga.
W parafialnej praktyce najłatwiej zauważyć ten rytm w zmianie tekstów Mszy świętej, fioletowych szatach oraz czytaniach o prorokach. Szczególne miejsce mają Maryja i Jan Chrzciciel: Maryja pokazuje zgodę na wolę Boga, a Jan Chrzciciel wzywa do przygotowania drogi Panu.
- Jezus Chrystus – jest centrum Adwentu, ponieważ liturgia oczekuje Jego narodzenia i powrotu w chwale.
- Maryja – prowadzi wiernych przez postawę ufności, zgody i gotowości na działanie Boga.
- Jan Chrzciciel – przypomina o nawróceniu, które wymaga konkretnych decyzji, a nie samego nastroju świąt.
- Sobór Watykański II – wskazuje, że rok liturgiczny uobecnia misterium Chrystusa w kolejnych okresach (źródło: Sacrosanctum Concilium, 1963, nr 102).
Adwent nie jest więc „małym Wielkim Postem”. Ma poważny, skupiony charakter, lecz jego podstawowym tonem pozostaje radosna nadzieja.
Jakie jest znaczenie Adwentu dla codziennej wiary?
Znaczenie Adwentu polega na ćwiczeniu czujności: człowiek porządkuje dzień tak, aby znaleźć miejsce na Boga, drugiego człowieka i uczciwe spojrzenie na własne życie. Taka postawa zaczyna się zwykle od małych, powtarzalnych kroków.
Z doświadczenia duszpasterskiego wiadomo, że rodzina nie potrzebuje rozbudowanego programu na każdy wieczór. Pięć minut ciszy po kolacji, jedno zdanie z Ewangelii i zapalona świeca przy wieńcu częściej utrzymają się przez cztery tygodnie niż ambitne postanowienie bez konkretnej godziny.
- Codzienna Ewangelia – przeczytana przed pracą lub szkołą pomaga nadać dniu jeden duchowy kierunek.
- Krótka modlitwa rodzinna – nawet 10 minut pozwala dzieciom zobaczyć, że wiara nie kończy się przy drzwiach kościoła.
- Pojednanie z bliskim – jedna rozmowa przerwana przeprosinami może być prawdziwszym przygotowaniem niż kolejna dekoracja.
- Udział w liturgii – niedzielna Msza święta pozwala przeżywać Adwent w rytmie całej wspólnoty.
Najkrócej: Adwent jest czasem, w którym chrześcijanin robi miejsce dla przychodzącego Chrystusa – w kalendarzu, domu i relacjach.
Ile trwa Adwent i kiedy się rozpoczyna?
Adwent trwa od pierwszych Nieszporów niedzieli przypadającej między 27 listopada a 3 grudnia do pierwszych Nieszporów Bożego Narodzenia 24 grudnia, dlatego liczba jego dni zmienia się co roku. Zawsze obejmuje jednak cztery niedziele (źródło: Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, 1969, nr 40).
To rozróżnienie pomaga uniknąć częstego błędu. Mówimy o czterech niedzielach Adwentu, ale nie o stałej liczbie dni. W jednym roku okres oczekiwania będzie krótszy, w innym wyraźnie dłuższy.
Kiedy rozpoczyna się okres Adwentu?
Okres Adwentu rozpoczyna się w sobotni wieczór przed pierwszą niedzielą Adwentu, wraz z pierwszymi Nieszporami. W praktyce parafialnej pierwszym widocznym znakiem jest niedzielna liturgia i zmiana formularza Mszy świętej.
- Sprawdź datę pierwszej niedzieli Adwentu w aktualnym kalendarzu liturgicznym danego roku.
- Rozpocznij domowy rytm w sobotę wieczorem albo w niedzielę rano, bez czekania na „idealny moment”.
- Zapal pierwszą świecę wieńca adwentowego podczas wspólnej modlitwy lub czytania Ewangelii.
- Wpisz do kalendarza niedziele, roraty i planowaną spowiedź, aby przygotowanie nie zostało na ostatni tydzień.
Adwent kończy się przed liturgicznym początkiem uroczystości Narodzenia Pańskiego. Wieczór 24 grudnia ma już własny, świąteczny charakter.
Dlaczego cztery niedziele Adwentu są ważne?
Cztery niedziele Adwentu wyznaczają spokojny rytm oczekiwania, w którym wspólnota przechodzi od czuwania przez nawrócenie do bliskości świąt. Każda niedziela ma własne czytania, modlitwy i akcenty liturgiczne.
| Niedziela | Najważniejszy akcent liturgiczny | Prosty znak w domu |
|---|---|---|
| Pierwsza | Czuwanie i gotowość na przyjście Pana. | Zapalenie pierwszej świecy i ustalenie jednego rodzinnego postanowienia. |
| Druga | Nawrócenie oraz wezwanie Jana Chrzciciela do prostowania dróg. | Rozmowa o pojednaniu lub wykonanie zaniedbanej dobrej sprawy. |
| Trzecia | Radość niedzieli Gaudete, bliższa perspektywa świąt. | Zapalenie trzeciej świecy i wdzięczność za trzy konkretne dary. |
| Czwarta | Maryja i bezpośrednie przygotowanie na narodzenie Chrystusa. | Modlitwa za rodzinę oraz spokojne zaplanowanie Wigilii. |
Nie istnieje jedno obowiązujące w całym Kościele znaczenie przypisane osobno każdej świecy. Popularne interpretacje domowe mogą pomagać, ale nie należy przedstawiać ich jako normy liturgicznej.
Symbole Adwentu – co oznaczają wieniec, świece, lampion i fiolet?

Symbole Adwentu pomagają przeżyć cztery tygodnie oczekiwania: wieniec adwentowy i świece są pobożnym zwyczajem, lampion roratni oznacza czuwanie, a fiolet liturgiczny wyraża skupienie i gotowość na spotkanie z Chrystusem. Oficjalny charakter okresu określają księgi liturgiczne Kościoła, nie dekoracje domowe.
To ważne rozróżnienie. Wieniec może stać na stole w domu, w kościele lub salce parafialnej, lecz nie jest obowiązkową częścią każdej celebracji Mszy świętej. Jego siła polega na prostocie: tydzień po tygodniu widać więcej światła.
Co symbolizują świece adwentowe i wieniec adwentowy?
Świece adwentowe oznaczają kolejne niedziele oczekiwania, a zielony wieniec przypomina o nadziei i życiu. Zapalanie jednej dodatkowej świecy co tydzień pokazuje, że światło Chrystusa zbliża się do świata krok po kroku.
- Wieniec adwentowy – ma formę koła, która może przypominać o ciągłości życia i trwałości Bożej obietnicy.
- Cztery świece – odpowiadają czterem niedzielom Adwentu, a nie czterem obowiązkowo ustalonym hasłom.
- Zielone gałązki – należą do zwyczaju domowego i w naturalny sposób kojarzą się z życiem pośród zimy.
- Światło świecy – kieruje uwagę na Jezusa Chrystusa, którego Ewangelia nazywa światłem świata.
- Wspólna modlitwa przy wieńcu – łączy symbol z praktyką wiary, zamiast zostawiać go wyłącznie jako ozdobę.
Dobry domowy zwyczaj jest prosty: przed niedzielnym obiadem ktoś zapala świecę, czyta 3-5 zdań z Ewangelii dnia, a rodzina wypowiada jedną intencję. To wystarczy.
Dlaczego w Adwencie używa się fioletowego koloru liturgicznego?
Fiolet liturgiczny w Adwencie oznacza skupienie, gotowość i nawrócenie, nie zaś żałobę. Kapłan używa go w szatach liturgicznych, a wystrój kościoła zwykle pozostaje oszczędniejszy, aby pełnia radości wybrzmiała w Boże Narodzenie.
Fiolet nie zakazuje radości. Przeciwnie, chroni ją przed powierzchownością. Człowiek, który zatrzyma się na chwilę, łatwiej rozpoznaje, za czym naprawdę tęskni.
- Fioletowe ornaty – wskazują na charakter adwentowego skupienia podczas Mszy świętej.
- Ograniczona dekoracja kwiatowa – pomaga zachować różnicę między czasem oczekiwania a uroczystością Narodzenia Pańskiego.
- Muzyka liturgiczna – służy modlitwie wspólnoty, a nie budowaniu przedświątecznego widowiska.
- Cisza po Komunii – daje wiernym konkretną przestrzeń na osobistą modlitwę i wdzięczność.
Co oznacza niedziela Gaudete i różowy kolor?
Niedziela Gaudete to trzecia niedziela Adwentu, w której Kościół mocniej wyraża radość z bliskości Pana; kapłan może wtedy użyć różowych szat. Nazwa pochodzi od łacińskiego wezwania „Radujcie się”.
Róż nie jest osobnym „kolorem dekoracyjnym świąt”. Stanowi liturgiczny znak radości pośród adwentowego fioletu. Jeśli parafia nie używa różowego ornatu, celebracja pozostaje w pełni prawidłowa.
- Niedziela Gaudete – przypada na trzecią niedzielę Adwentu i zwraca uwagę na bliskość świąt.
- Różowy ornat – jest możliwością liturgiczną, a nie obowiązkiem każdej parafii.
- Antyfona na wejście – nadaje tej niedzieli ton radości zakorzenionej w wierze.
- Fiolet liturgiczny – pozostaje podstawowym kolorem całego okresu Adwentu.
Dlaczego na roraty przynosi się lampion roratni?
Lampion roratni oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa, dlatego dzieci oraz dorośli przynoszą go na roraty. Światło lampionu ma prowadzić do modlitwy, a nie rywalizacji o najbardziej ozdobną konstrukcję.
Warto zadbać o bezpieczeństwo: stabilne światło LED, podpisane imieniem dziecka i uchwyt, który nie nagrzewa się w dłoni. W zatłoczonym kościele taki lampion jest rozsądniejszy niż otwarty płomień.
- Lampion LED – ogranicza ryzyko oparzenia i przypadkowego zapalenia papierowych elementów.
- Imię dziecka – ułatwia odnalezienie lampionu po Mszy świętej.
- Prosty symbol krzyża lub gwiazdy – wystarcza, aby lampion zachował religijny charakter.
- Wspólne niesienie światła – uczy dzieci, że roraty są modlitwą całej wspólnoty.
Roraty – jak pomagają przygotować się do Bożego Narodzenia?
Roraty to Msza święta ku czci Maryi sprawowana w Adwencie, zwykle o poranku albo wieczorem, która łączy oczekiwanie na narodzenie Jezusa z postawą Matki Bożej. Regularny udział nawet raz w tygodniu pomaga rodzinie przełożyć przygotowanie do Bożego Narodzenia na konkretną modlitwę.
Nazwa wiąże się z tradycyjną antyfoną „Rorate caeli”. W wielu parafiach liturgia zaczyna się przy ograniczonym świetle, a lampiony rozjaśniają kościół. Nie sam klimat jest tu najważniejszy. Roraty uczą wstać, przyjść i słuchać.
„Liturgia Adwentu […] budzi w sercach wiernych oczekiwanie Mesjasza.” — Katechizm Kościoła Katolickiego, 1992, nr 524
Jak często chodzić na roraty?
Na roraty najlepiej chodzić tak często, jak pozwala zdrowie, praca, szkoła i obowiązki rodzinne; dla wielu osób realny plan to 1-2 Msze w tygodniu przez cztery tygodnie. Stałość ma większą wartość niż udział codziennie przez trzy dni i późniejsze zniechęcenie.
- Wybierz jeden stały dzień rorat, który nie koliduje z najtrudniejszym porankiem w tygodniu.
- Przygotuj lampion i ubranie wieczorem, aby rano nie zamieniać modlitwy w pośpiech.
- Po powrocie zapisz jedno zdanie z homilii albo Ewangelii, które chcesz pamiętać.
- Połącz roraty ze zwykłym dobrym gestem, na przykład pomocą sąsiadowi lub telefonem do samotnej osoby.
Roraty są konkretną odpowiedzią: wiara potrzebuje czasu, który człowiek świadomie oddaje Bogu.
Czym roraty różnią się od zwykłej Mszy świętej?
Roraty różnią się od zwykłej Mszy przede wszystkim adwentowym formularzem i maryjnym akcentem, natomiast pozostają pełną celebracją Eucharystii. Ich pora oraz lampiony wynikają z lokalnej tradycji i organizacji parafii.
- Maryja – jest podczas rorat szczególnym wzorem słuchania słowa Boga i zaufania.
- Eucharystia – pozostaje sercem celebracji, niezależnie od porannej lub wieczornej godziny.
- Lampion roratni – jest znakiem pobożności uczestników, a nie warunkiem udziału we Mszy.
- Homilia dla dzieci – może pojawić się w wielu parafiach, lecz nie zmienia sakramentalnego charakteru liturgii.
Osoba bez lampionu, spóźniona po pracy lub przychodząca sama nadal jest pełnoprawnym uczestnikiem rorat.
Jak przeżyć Adwent duchowo w domu?

Duchowe przygotowanie do Bożego Narodzenia można oprzeć na trzech stałych krokach: 10-15 minut modlitwy lub Ewangelii dziennie, jednym dziele miłosierdzia tygodniowo i udziale w liturgii, gdy jest możliwy. Taki plan odpowiada adwentowemu wezwaniu do czuwania, a jego sens potwierdza nauczanie Katechizmu o oczekiwaniu na Mesjasza (KKK 524).
Nie trzeba tworzyć programu, który wyczerpie rodzinę przed połową grudnia. Lepiej ustalić mały rytm i dotrzymać go do końca. Z mojej perspektywy redakcyjnej parafialne ogłoszenia najczęściej czytają ci, którzy już wcześniej wpisali roraty, rekolekcje i spowiedź do swojego tygodnia.
Jak ułożyć plan modlitwy na cztery tygodnie?
Plan modlitwy na cztery tygodnie zacznij od jednej stałej pory dnia i tekstu Ewangelii z liturgii dnia. Wystarczy 10 minut: przeczytanie fragmentu, chwila ciszy oraz jedna własna prośba albo dziękczynienie.
- W pierwszym tygodniu wybierz intencję czuwania, na przykład więcej uważności na domowników.
- W drugim tygodniu przeczytaj fragmenty o Janie Chrzcicielu i nazwij jedną sprawę wymagającą uporządkowania.
- W trzecim tygodniu Gaudete wypisz trzy powody wdzięczności zamiast zwiększać tempo zakupów.
- W czwartym tygodniu pomódl się słowami „Zdrowaś Maryjo” za osoby, które przyjdą do wigilijnego stołu.
- W każdym tygodniu wykonaj jedno dzieło miłosierdzia, możliwe do opisania konkretnym czasem lub czynem.
Przykłady są zwyczajne: 30 minut pomocy starszej sąsiadce, paczka żywnościowa, telefon do samotnego krewnego, rezygnacja z niepotrzebnego wydatku na rzecz potrzebujących albo spokojne wysłuchanie kogoś z rodziny.
Jak przygotować się do spowiedzi adwentowej?
Do spowiedzi adwentowej przygotuj się kilka dni wcześniej przez rachunek sumienia, modlitwę o szczerość i decyzję o naprawieniu konkretnego zła. Nie odkładaj jej na ostatni wieczór przed Wigilią, ponieważ wtedy kolejki i pośpiech utrudniają spokojne spotkanie z miłosierdziem Boga.
Dobrym punktem odniesienia są relacje: z Bogiem, bliskimi, pracą, prawdą i własnymi obowiązkami. Nie trzeba opowiadać całej historii życia. Należy nazwać grzechy jasno, bez usprawiedliwiania się, przyjąć pokutę i podjąć realne zadośćuczynienie.
- Rachunek sumienia – przygotuj w domu w ciszy, zamiast improwizować dopiero w kolejce do konfesjonału.
- Sakrament pokuty i pojednania – przywraca relację z Bogiem oraz wzywa do naprawienia krzywdy wobec człowieka.
- Przeprosiny – wymagają konkretu, na przykład telefonu, rozmowy lub oddania należności.
- Rekolekcje adwentowe – mogą pomóc usłyszeć słowo Boże i znaleźć spokojniejszy termin spowiedzi.
Informacja duszpasterska nie zastępuje indywidualnej rozmowy z kapłanem, zwłaszcza gdy ktoś przeżywa trudną sytuację moralną lub rodzinną.
Czy w Adwencie trzeba pościć?
Nie, Adwent nie jest w Kościele katolickim okresem obowiązkowego postu na wzór Wielkiego Postu. Dobrowolny umiar – na przykład rezygnacja ze słodyczy, alkoholu, nadmiaru zakupów lub mediów – może jednak pomóc odzyskać wolność i przeznaczyć czas albo pieniądze dla innych.
- Dobrowolne ograniczenie mediów – może uwolnić 20-30 minut dziennie na rozmowę, Ewangelię lub ciszę.
- Post od impulsywnych zakupów – pomaga przeznaczyć zaoszczędzoną kwotę na konkretną pomoc.
- Umiar przy stole – ma sens wtedy, gdy prowadzi do wdzięczności, a nie do demonstracji własnej dyscypliny.
- Jałmużna – powinna odpowiadać realnej potrzebie, na przykład zbiórce parafialnej albo pomocy znanej rodzinie.
Adwentowy wysiłek ma prowadzić do miłości bliźniego. Jeśli rodzi tylko irytację i porównywanie się z innymi, trzeba wrócić do prostszego postanowienia.
Adwent w Kicinie – gdzie sprawdzić roraty, rekolekcje i spowiedź?
Adwent w Kicinie warto zaplanować wyłącznie na podstawie aktualnych komunikatów Parafii Kicin, ponieważ godziny rorat, rekolekcji i spowiedzi mogą zmienić się w danym roku. Najpewniejszym miejscem jest strona z ogłoszeniami parafialnymi, sprawdzona ponownie bezpośrednio przed wizytą w kościele.
Nie publikujemy tu stałych godzin jako pewnika. Plan świąteczny zależy między innymi od układu dni, posługi kapłanów i wydarzeń parafialnych. Aktualność lokalnej informacji jest ważniejsza niż kopiowanie zeszłorocznego harmonogramu.
Kiedy są roraty w Parafii Kicin?
Terminy rorat w Parafii Kicin należy sprawdzić w bieżących ogłoszeniach parafialnych przed planowanym udziałem, ponieważ nie zostały potwierdzone w tym materiale. Rodziny mogą przyjść z bezpiecznymi lampionami LED, jeśli aktualne ogłoszenie nie wskazuje inaczej.
- Roraty w parafii – sprawdź przed wyjściem godzinę, dzień tygodnia i ewentualne informacje dla dzieci.
- Ogłoszenia parafialne – są właściwym źródłem zmian dotyczących liturgii i wydarzeń lokalnych.
- Kościół parafialny – warto przyjść kilka minut wcześniej, szczególnie gdy dzieci niosą lampiony.
- Rodzinny plan – wybierz jedną realną datę udziału zamiast obiecywać codzienną obecność bez możliwości wykonania planu.
Gdzie znaleźć plan spowiedzi i rekolekcji adwentowych?
Plan spowiedzi adwentowej i rekolekcji znajdziesz w aktualnych ogłoszeniach Parafii Kicin oraz komunikatach podawanych podczas Mszy świętej. Daty wymagają weryfikacji przed publikacją i przed przyjściem do kościoła, zwłaszcza w tygodniu bezpośrednio poprzedzającym Boże Narodzenie.
- Sakrament pokuty i pojednania – pomaga przygotować się do spowiedzi i zrozumieć jej przebieg.
- Ogłoszenia niedzielne – często zawierają najbliższe terminy dodatkowych dyżurów w konfesjonale.
- Rekolekcje adwentowe – są okazją do słuchania konferencji i skorzystania ze spowiedzi bez presji ostatnich dni.
- Boże Narodzenie – znaczenie świąt – pozwala połączyć praktyczne przygotowania z sensem uroczystości.
Jedno konkretne postanowienie na Adwent wystarczy: przyjdę na roraty, pojednam się z bliską osobą albo znajdę czas na spowiedź. Dopiero potem warto dodawać kolejne.
Najczęściej zadawane pytania

Co to jest Adwent?
Adwent to pierwszy okres roku liturgicznego Kościoła katolickiego. Przygotowuje do Narodzenia Pańskiego i kieruje uwagę wiernych ku powtórnemu przyjściu Jezusa Chrystusa (źródło: Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, 1969, nr 39).
Ile trwa Adwent?
Adwent obejmuje cztery niedziele, ale liczba dni zależy od układu kalendarza. Rozpoczyna się między 27 listopada a 3 grudnia i kończy przed pierwszymi Nieszporami Bożego Narodzenia 24 grudnia.
Czy w Adwencie obowiązuje post?
Nie, Adwent nie jest obowiązkowym okresem pokutnym takim jak Wielki Post. Można jednak podjąć dobrowolny umiar, modlitwę, jałmużnę lub ograniczenie zakupów, jeśli prowadzi to do większej miłości bliźniego.
Co oznacza wieniec adwentowy?
Wieniec adwentowy z czterema świecami jest rozpowszechnionym zwyczajem pomagającym przeżyć kolejne niedziele oczekiwania. Nie należy do obowiązkowych elementów Mszy świętej, lecz może dobrze służyć rodzinnej modlitwie.
Co symbolizują świece adwentowe?
Cztery świece adwentowe odnoszą się przede wszystkim do czterech niedziel Adwentu. Ich stopniowe zapalanie pokazuje narastające światło i bliskość świąt, ale nie ma jednego obowiązującego znaczenia każdej pojedynczej świecy.
Dlaczego w Adwencie używa się koloru fioletowego?
Fiolet liturgiczny wyraża skupienie, gotowość i nawrócenie. W trzecią niedzielę Adwentu, niedzielę Gaudete, kapłan może użyć różowych szat jako znaku radości z bliskości Pana.
Dlaczego na roraty przychodzi się z lampionem?
Lampion roratni jest znakiem czuwania i oczekiwania na światło Chrystusa. W praktyce rodzinnej bezpiecznym wyborem jest lampion LED z uchwytem, szczególnie gdy w liturgii uczestniczą dzieci.
Kiedy są roraty w Kicinie?
Godziny rorat w Kicinie trzeba sprawdzić w aktualnych ogłoszeniach Parafii Kicin przed planowanym udziałem. Harmonogram może różnić się między latami i zmieniać w okresie przedświątecznym.
Źródła i literatura
- Paweł VI, Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, nr 39-42, 1969.
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 524, 1992.
- Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, nr 102, 1963.
- Franciszek, Adhortacja apostolska Evangelii gaudium, 2013.
Redaktor portalu, katecheta z pasją do wyjaśniania wiary w zrozumiały sposób. Pisze w oparciu o Pismo Święte, Katechizm i nauczanie Kościoła katolickiego.

